شمارهٔ ۳۹۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و درد ناشی از جدایی و بی توجهی است. گویا گوینده از محبوب خود شکایت می‌کند که به وی بی‌اعتنایی کرده و او را ترک کرده است. او حسرت می‌خورد که در حقش چه سخنانی گفته شده است، در حالی که خود او هیچ‌چیز نشنیده. گوینده به حالت پریشانی و ناامیدی خود اشاره می‌کند و از اینکه محبوبش به او توجهی ندارد به شدت آزرده‌خاطر است. در پایان، به وفای نادرست محبوب اشاره می‌کند و این سوال را مطرح می‌کند که چگونه می‌تواند از دوستان و آشنایان دوری کند در حالی که بار این عشق بر دوش او سنگینی می‌کند.
ما چه کردیم چه گفتیم چه دیدی چه شنیدیکه ما ز قطع نظر کردی و پیوند بریدی
هوش مصنوعی: ما چه کار کردیم و چه چیزهایی گفتیم و چه چیزهایی را دیدی و شنیدی که باعث شدی از ما دوری کنی و ارتباط را قطع کنی؟
بتو گفتم مشنو در حق من قول رقیبانآه ازین غم که شنیدی سخن من نشنیدی
هوش مصنوعی: به تو گفتم که به حرف رقیبان در مورد من گوش نده. آه از این غم که تو سخن من را شنیدی، ولی به حرف من توجه نکردی.
بی تو فریاد کنان جان بسپردم بعیادتنرسیدی بسر من نه بفریاد رسیدی
هوش مصنوعی: بدون تو در حال فریاد زدن جانم را فدای تو کردم اما تو به عیادت من نیامدی و نه صدای فریادم را شنیدی.
حال من گشت ز نادیدن زلف تو پریشاناین پریشانی دیگر که تو این حال ندیدی
هوش مصنوعی: حالم به خاطر نادیدن موهای تو بسیار آشفته شده است. این آشفتگی دیگری است که تو هرگز آن را احساس نکردهای.
رغبت شیوه ناخوب ز خوبان چه مناسبتو که خوبی نه خوش است این که ره جور بریدی
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به انتقاد از افرادی اشاره دارد که به جای انتخاب مسیر درست و خوشایند، به دنبال روشهای ناپسند و نامناسب میروند. شاعر به نوعی به زیبایی و خوبی اشاره می‌کند و میگوید که برای کسی که خود خوب است، نباید از راههای نادرست و ناپسند پیروی کند.
نکشیدند مگر بار تو ای مه که بدین ساندامن از صحبت احباب بصد ناز کشیدی
هوش مصنوعی: تنها به خاطر تو ای ماه، بار گناه را بر دوش نکشیدند، چون با این ظرافت و ناز، از گفتگو با دوستانت دوری کردهای.
عاقبت یار جفاکار وفا کرد فضولییافتی آن چه دمادم ز خدا می‌طلبیدی
هوش مصنوعی: در نهایت، دوست بیوفا به وعدهاش عمل کرد و فضولی، تو به آنچه که پیوسته از خدا میخواست، دست پیدا کردی.