شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و درد و رنجی که از آن می‌کشد اشاره می‌کند. او از محبوبش خواسته که از سرخودداری و بی‌توجهی به او دست بردارد و به عشق او پاسخ مثبت دهد. او احساس می‌کند که عشقش بی‌جواب مانده و دچار رنج و حسرت شده است. در ادامه، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود بلاها و مشکلاتی که در این مسیر دارند، خوشحال است که هنوز به عشقش ادامه می‌دهد، هرچند که از ملامت‌ها می‌ترسد. این ابیات سرشار از احساساتی چون حسرت، عشق و آرزوی وصال هستند.
به یاد خاک درش گرچه ای سرشک دویدیبهیچ وجه بگرد مراد خود نرسیدی
هوش مصنوعی: اگرچه برای یاد خاک درش اشک ریختی و سخت تلاش کردی، اما به هیچ وجه به هدف خود نرسیدی.
بدیدن رخش ای دیده چند میل نماییدرین هوس بنما جز بلا چه فایده دیدی
هوش مصنوعی: چشم تو چه فایدهای دارد در این آرزو که با دیدن چهرهاش تنها به دردسر دچار شوی؟
دلا بعشق شدی چهره بارها بتو گفتمچنین مکن نشنیدی هزار طعنه شنیدی
هوش مصنوعی: ای دل! تو به عشق دچار شدی و بارها به تو گفتم که این کار را نکن، اما تو نشنیدی و فقط زیر بار هزاران سرزنش رفتی.
غزال من ز تو بی وجه بود میل رقیبانتو آهویی عجب است این که از سکان نرمیدی
هوش مصنوعی: غزال من بیدلیل از تو دور شده است و میل رقیبان تو، همچون آهویی است که عجیب است این که تو از نرمش و لطافت دور نبودهای.
ترا چه شد که چنین بی جهت بتیغ تغافلعلاقه که میان من و تو بود بریدی
هوش مصنوعی: چرا بی سبب نسبت به من غافل شدی و پیوندی که بین ما وجود داشت را قطع کردی؟
اگرچه هست ترا همچو ما هزار بلاکشهزار شکر که ما را ز بهر جور گزیدی
هوش مصنوعی: اگرچه مثل ما، تو هم هزار مشکل و سختی داری، اما با این حال خوشحالم که به خاطر ستمها و دشواریها، تو را انتخاب کردهایم.
نمی کشی قدم از رهگذار عشق فضولیبسی ملامت ازین رهگذر اگرچه کشیدی
هوش مصنوعی: اگر از مسیر عشق خارج نشوی، بسیار مورد سرزنش قرار میگیری. هرچند که در این مسیر، خودت نیز به دیگران نگاهی کنجکاوانه خواهی داشت.