شمارهٔ ۳۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آتش درون خود و عشق عمیقش سخن می‌گوید. او از عذاب‌ها و دردهایی که ناشی از عشق است، شکایت می‌کند و به ناامیدی خود از طرف معشوق اشاره می‌کند. معشوقی که ظاهری زیبا دارد اما به او وفا نکرده و شاعر گمان می‌کند که احساساتش بی‌مورد بوده‌اند. او از حال خراب خود و شوق دیدار معشوق می‌نالد و آرزو می‌کند که نگاه معشوق نجاتش دهد. در نهایت، شاعر به ناکامی‌اش در عشق و عدم تأثیر ناله‌هایش بر معشوق اشاره می‌کند و از بی‌توجهی او به دردهایش گله‌مند است.
نمود در دلم از آتش درون شررینهال عاشقیم داد عاقبت ثمری
هوش مصنوعی: در دل من شعلهای از عشق میسوزد که در نتیجهاش، عشق من به بار نشسته و ثمرهای به وجود آورده است.
عذاب می کشم از نالهای دل آن بهرهم ز درد سر آن را دهم بسیمری
هوش مصنوعی: از نالههای دل عذاب میکشم و به خاطر دردش کلافهام، اما به خاطر آنچه بر من گذشته، تصمیم میگیرم که همه چیز را فراموش کنم.
فکند بر سر من سایه موی ژولیدهگشاد طایر سودای عشق بال و پری
هوش مصنوعی: موهای ژولیده مانند سایهای بر سرم افتاده و پرندهای که نماد عشق است، با بال و پر خود در دلم نشسته است.
بتی بجان من آتش زد و نکرد وفاگلی نمود چو گلبن ولی نداد بری
هوش مصنوعی: یکی از معشوقهها به دل و جان من آتش زد و در عوض وفایی نکرد. او مانند گلی زیبا و دلربا بود، اما هیچگونه عطری برای من نداشت.
خدنگ آه بلاکش ز سنگ می گذردچرا ز ناله زارم نمی کنی حذری
هوش مصنوعی: چرا تیر سنگین غم از دل من میگذرد و تو حتی از نالههای اندوهآور من هم بیخبر هستی؟
ز چاک سینه ازین رهگذر شوم خوش حالکه سوی دل غم عشق تو یافت رهگذری
هوش مصنوعی: من از درد دل و شکاف سینهام خوشحالم که به سوی عشق تو، راهی را پیدا کردهام.
مرا ز شوق نگاه تو گشت حال خرابچرا بحال خرابم نمی کنی نظری
هوش مصنوعی: چرا با نگاه پرشور تو حال من خراب شده است؟ چرا حال خرابم را نمیبینی و به من توجه نمیکنی؟
ز باغ عشق فضولی گل مراد نچیدنکرد ناله او در دل بتان اثری
هوش مصنوعی: به باغ عشق، فضولی نتوانست گل مطلوبش را بچیند و نالهاش در دل معشوقان تأثیری نگذاشت.