شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در دنیا فقط دشمنی خدا را می‌بیند و هیچ نکته خوبی را در اطرافش نمی‌پندارد. او به این نکته اشاره می‌کند که شخصی که در مقابل اوست، به دلیل کوری‌اش نمی‌تواند زیبایی‌ها و خوبی‌ها را ببیند و فقط به بدی‌ها توجه دارد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده‌ی دیدگاه منفی و ناتوانی در درک زیبایی‌هاست.
سخن من بسیست در عالمجز بد او عدو نمی بیند
هوش مصنوعی: سخن من بسیار است و در این دنیا جز او هیچ دشمنی وجود ندارد.
هر نکویی که هست در نظممدوست می بیند او نمی بیند
هوش مصنوعی: هر خوبی که وجود دارد، دوست من در نظم و ترتیب می‌بیند، اما او نمی‌تواند آن را درک کند.
بی تکلف عدوی من کور استدیده او نکو نمی بیند
هوش مصنوعی: دشمن من بدون زحمت، نابینا است و نمی‌تواند چیزهای خوب را ببیند.