شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر به عشق و علاقهای عمیق به زلف معشوق اشاره میکند که باعث بیقراری او میشود. او مانند شمعی در انتظار دیدن چهرهی محبوبش، دلش میسوزد و این احساس تمام شب ادامه دارد.
سودای سر زلف تو دارم همه شباینست سبب که بی قرارم همه شب
هوش مصنوعی: من در همه شب به خاطر عشق به موهای تو بیتاب و مضطرب هستم.
چون شمع بیاد مهر رویت تا صبحمی سوزد دل در انتظارم همه شب
هوش مصنوعی: دل در انتظار تو همچون شمعی است که به خاطر یاد رویت، تا سپیدهدم میسوزد و نمیتواند آرام بگیرد. تمام شب را در حسرت دیدارت سپری میکند.