تناجی
فضولی بغدادی

شمارهٔ ۳۷

هر دم بدلم فرخ بتی می آردکارم ز بتان رواج و رونق دارد
جز عاشقی بتان نخواهم ورزیدفکرم اینست گر خدا بگذارد