شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این سطور به شمع تشبیه میکند که همچون او، شبزندهدار است و از غم جدایی میسوزد. او به سوزش دل و رنجی که از دوری یار احساس میکند، اشاره دارد و نشان میدهد که شمع نیز در خاموشی و سوختن خود، مثل او، بیتابی میکند.
داری همه شب دیده بیدار ای شمعوز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
هوش مصنوعی: شما تمام شب بیدار هستید ای شمع، و به خاطر دلتنگی و درد درونتان، چشمان گرانبهایتان پر از اشک است ای شمع.
می سوزی و می گذاری و می گرییگویا که چو من جدایی از یار ای شمع
هوش مصنوعی: تو دچار سوختن هستی و از خودت میگذری و اشک میریزی، گویی مثل من در فراق یار به سر میبری ای شمع.