شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به معنای تأمل در ارزش زندگی و دنیا است. شاعر از شخصی می‌خواهد که به خاطر رسیدن به دنیا و متاع آن، با دیگران درگیر نشود، چون دنیا ارزش این گونه نزاع‌ها را ندارد. همچنین، از او می‌پرسد که در لحظه وداع و خداحافظی چه احساسی خواهد داشت، اشاره به این که زندگی و متاع دنیا در نهایت بی‌ارزش‌اند.
ای کرده بصد خون جگر جمع متاعآیا چه شود حال تو هنگام وداع
هوش مصنوعی: ای که به خاطر جمع کردن داراییها و مال و متاع، دلی همچون خون جگر از خودت به جا گذاشتی، حال در زمان وداع و جدایی، حال و روز تو چه خواهد شد؟
با خلق نزاع از پی دنیا کم کندنیا نه متاعیست که ارزد بنزاع
هوش مصنوعی: با درگیری و جدل برای به دست آوردن دنیا وقت و انرژی خود را تلف نکن، زیرا دنیا ارزش این قیمتی را ندارد که برای آن با دیگران رقابت کنی.