شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و وصل محبوب اشاره دارد. او می‌گوید که مدتی طولانی است که از زیبایی‌های طبیعی همچون بنفشه و سنبل بهره‌مند بوده، اما حالا با دیدن چشم‌های محبوبش، دنیایش روشن شده و بویی خوش از زلف او احساس می‌کند. به طور کلی، این ابیات احساس شادی و نشاط ناشی از عشق را بیان می‌کنند.
عمریست که از بنفشه و سنبل باغدادست مرا دولت وصل تو فراغ
هوش مصنوعی: سالیان زیادی است که از زیبایی و خوشبویی گلها به من خوشبختی و آرامش وصل تو اعطا شده است.
روشن شده از نظاره چشم تو چشمتر گشته ببوی چین زلف تو دماغ
هوش مصنوعی: از دیدن چشمان تو، روشنایی حاصل شده و بوی زیبای زلفهای تو، عطر بخشیده است و این باعث شده که حواس من بیش از پیش تیز و حساس شود.