شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوری محبوبش ابراز ناراحتی میکند و میگوید که باوجود این دوری، از تماشای زیباییهای طبیعت مثل گل و لاله لذت میبرد. اما در عین حال، نگران این است که عشق و longing (عشق نافرجام) به محبوبش شاید عشق به گل را در دلش به درد و عذاب تبدیل کند.
دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
هوش مصنوعی: به خاطر دوری از چهره او، به باغ و گلها بیمیل نیستم؛ زیرا از تماشای زیبایی گل و لاله لذت میبرم و از آن خاطراتی دارم.
ترسم که خلد بسینه ام از گل خارآتش فکند بر جگرم لاله ز داغ
هوش مصنوعی: ترسم که بهشت درونم، به خاطر گلخار، آتش بر دل من بزند و لاله از درد بر من بجوشد.