تناجی
فضولی بغدادی

شمارهٔ ۸۲

هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
گویا که شده خاک اسیران زمینگریان ز غمی که دیده اند از افلاک