شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوب خود تشبیه می‌کند و می‌گوید که خیال او مانند نوری در تاریکی شب است. او بیان می‌کند که نمی‌تواند از خیال محبوبش جدا شود و حتی در شرایط سخت نیز دچار غم و اندوه نمی‌شود؛ زیرا همواره در فکر اوست و این خیال او را از درد فراق و امید به وصال رها می‌کند.
ای ماه رخت شمع شبستان خیالخالی شدن من ز خیال تو محال
هوش مصنوعی: ای ماه چهرهات، نورانیترین شمع در دل شبهای جاودان، تصور اینکه از خیالت خالی شوم، ناممکن است.
دی کرده خیال تو مرا در همه حالفارغ ز غم فراق و امید وصال
هوش مصنوعی: خیال تو همیشه در ذهن من است و این باعث شده که از غم دوری و امید به وصال تو بیخیال باشم.