شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به لحظه‌ای خوش و مسرت‌بخش اشاره می‌کند که در کنار محبوبش در دل چمن نشسته و از زیبایی‌های طبیعت لذت می‌برد. او می‌خواهد خود را از اشک‌ها پر کند و محبوبش را از گل‌ها. در این لحظه دوستی و محبت، هیچ رقیبی بین آن‌ها نیست و فقط یکدیگر را دارند. شاعر این لحظه را به عنوان یک تجربه‌ی بی‌نظیر توصیف می‌کند که فقط او و محبوبش در آن حضور دارند.
خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمنمن پر کنم از اشک و تو از گل دامن
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که لحظه‌ای با تو باشد، من چمنزار را از اشکهای خود پر میکنم و تو لباس خود را از گل‌ها پر میکنی.
ما را نبود رقیب در پیرامنمن باشم و تو باشی و تو باشی و من
هوش مصنوعی: در کنار هم بودن ما، به گونهای است که هیچ رقیبی وجود ندارد. فقط تو و من هستیم و این نزدیکی و همنشینیمان اهمیت دارد.