شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به وضعیت سخت و دشوار انسانها در زمانه اشاره میکند. او بیان میکند که همه مردم از مشکلات و ناملایمات زمانه رنج میبرند و هرکسی به دنبال عشق و هوس است. در نهایت، او تأکید میکند که بدون عشق، انسانها واقعاً عاشق نیستند.
ابنای زمان که در جهانند همهاز جور زمانه در فغانند همه
هوش مصنوعی: تمام افرادی که در این دنیا زندگی میکنند، به خاطر ظلم و ستمی که زمانه بر آنها روا میدارد، همگی در حال ناله و شکایت هستند.
هر یک به هوس عاشق کاری شده استبی عشق نیند عاشقانند همه
هوش مصنوعی: هر کسی به خاطر تمایل و خواستههایش به عشق پرداخته است، اما بدون عشق واقعی، نمیتوان به نام عاشق به آنها توجه کرد. عاشقان حقیقی تنها در عشق راستین قرار دارند.