بخش ۲ - نشاه جام اول
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که آبی با مزاج آتشین به او دهد تا درمانی برای دردهایش باشد. او از انتظار طولانی خسته شده و درخواست می‌کند که این نوشیدنی به او داده شود تا آرزوهایش برآورده شود و مشکلاتش حل گردد. شاعر تأکید می‌کند که با نوشیدن این جام، زبانش باز می‌شود و می‌تواند اسرار دلش را برای ساقی بگوید. در واقع، شعر تب و تاب و اشتیاق عاشقانه به وصال و رهایی از درد و غم را به تصویر می‌کشد.
بیا ساقی آن آب آتش مزاجکزو جمله درد دارد علاج
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، آن نوشیدنی را بیاور که طبعش آتشین است و همه دردها را درمان می‌کند.
به‌من ده مده بیش ازین انتظارکه دارم بسی درد سر از خمار
هوش مصنوعی: نگذار بیشتر از این منتظر بمانم، زیرا از حالتی که دارم، درد و رنج زیادی میکشم.
بیا ساقی آن آتش آب‌وَشکه هست آرزوی‌ِ من‌ِ درد‌کش
هوش مصنوعی: ای ساقی، آن می و آبی را بیاور که همانا آرزوی من است و من از دردها رنج میکشم.
بده تا به رویم به توفیق اوگشاید در گنج صد آرزو
به رویم: بر روی من، در مقابل من.
بیا ساقی آن راح راحت‌فزایکه هست از همه‌کار مشگل‌گشای
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، آن نوشیدنی را به ما بده که از همه مشکلات زندگی راحتتر می‌کند و آرامش میآورد.
به من ده ز من ساز غافل مرابه‌غم کار مگذار مشگل مرا
هوش مصنوعی: مرا به غم واندیشی ندران و دلم را به زحمت مبتلا نکن. من از تو میخواهم که به من کمک کنی و مرا در این وضعیت تنها نگذاری.
چو بک جام دادی من خسته راگشودی زبان فرو بسته را
هوش مصنوعی: زمانی که تو به من که خستهام جامی نوشاندی، زبانم که تا آن moment بسته بود، باز شد.
به‌سر نشئه جام اول دویدزبان را زمان تکلم رسید
هوش مصنوعی: در حالت سرخوشی و نشئگی، زبان به بیان در آمد و زمان برای صحبت کردن فرا رسید.
کنون بشنو از من که از گنج رازبه‌روی تو خواهم دری کرد باز
هوش مصنوعی: اکنون به من گوش کن که از گنج پنهانی برای تو پردهبرداری خواهم کرد.