شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این شعر پیامد تمجید و ارادت شاعر به یک شخصیت بزرگ و مهم است. او با ستایش ویژگی‌های عالی این فرد، او را به عنوان منبع نور و فضل معرفی می‌کند. شاعر خود را به دنباله‌رو نور و فضیلت او دانسته و عشق و ارادت خود را به این شخص ابراز می‌کند. همچنین، این فرد را به عنوان امید بشریت و مرکز نیازهای عمومی توصیف می‌کند. در کل، شعر تجلی عشق، احترام و ارادت به یک رهبر بزرگ و تأثیرگذار است.
ای مفخر دودمان تیمورای سوره فضل و آیت نور
هوش مصنوعی: ای بزرگ و پرافتخار از نسل تیمور، تو تجسم فضیلت و نشانه روشنی.
این بنده از آن درخت سرسبزدر صبح سپید و شام دیجور
هوش مصنوعی: این بنده از آن درخت سرسبز در صبح روشن و شب تاریک به یادگار ماندهام.
اندر پی اقتباس نورمهمچون موسی ز نخله طور
هوش مصنوعی: من در جستجوی نور هستم، مانند موسی که از درخت طور الهام میگیرد.
اخلاص مرا بحضرت خوددانی که عیان بود نه مستور
هوش مصنوعی: وفاداری و صداقت من نسبت به تو به وضوح مشخص است و هیچ چیز پنهانی نیست.
مهر تو درون سینه منبنهفته چو می درون انگور
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو در قلب من پنهان است مانند اینکه شراب درون انگور نهفته است.
ای قطب رجای آدمیتای مرکز احتیاج جمهور
هوش مصنوعی: ای مظهر امید آدمیان، ای نقطه مرکزی نیاز جمعیت.