شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره شب ولادت فیروز شه مظفر دین است. در این شب آسمان پر از ستاره و نور بود و اوضاع خوشایندی در زمین حاکم بود. وزرا و سلاطین به جشن نشسته بودند و فضایی شبیه به بهشت ایجاد شده بود. شاعر به وصف زیبایی‌ها و شادی‌های آن شب می‌پردازد و اشاره می‌کند که میوۀ محبت از آن ولادت به دست آمده و باده‌ای از پرستش دین به مردم تقدیم می‌شود. در انتها، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که به این زیبایی‌ها دست نیابد، همچون کسی است که از میوه‌های شیرین محروم مانده است.
شب ولادت فیروز شه مظفر دینچو آسمان، مه و مهره و ستاره داشت زمین
هوش مصنوعی: شب تولد فیروز، پادشاه مظفر دین، همانند آسمان پر از ماه و خورشید و ستارهها بود.
نشسته نیر دولت بصدر و گشته بپایوزیر و عارض و سالار و حاجب و نوئین
هوش مصنوعی: دولت و نعمت در دل نشسته و بر پای مقامهای بلند و چهرههای مهم قدرت و نفوذ قرار گرفته و بر آنان سایه افکنده است.
چنانکه در بر خورشید آسمان بینیسهیل و مشتری و تیر و زهره و پروین
هوش مصنوعی: اگر به آسمان نگاه کنی، ستارههای زیبا و درخشان مانند سهیل، مشتری، تیر، زهره و پروین را خواهی دید که در کنار هم قرار دارند.
دمید از دل گلهای آتشین آنشببه چرخ تافته پیکان و آخته ژوبین
هوش مصنوعی: در آن شب، از دل گلهای سرخ و آتشین، نوری به آسمان تابید که مانند تیر و نیزهای بر افراشته بود.
همی تو گوئی کز آفتاب و زهره و ماهرها شدند شهب هر دم از یسار و یمین
هوش مصنوعی: تو میگویی که در این عالم، خورشید و ماه و زهره از مسیر خود رها شدهاند و هر لحظه، نشانههای زیبا و درخشان از چپ و راست نمایان میشوند.
کسیکه وارد آن بزم دلگشا گشتینشست کردی در روضه بهشت برین
هوش مصنوعی: کسی که به آن مهمانی دلنشین وارد شده و در گلستان بهشت نشسته است.
قطوف دانیه چیدی ز شاخه طوبیمی طهور گرفتی زدست حورالعین
هوش مصنوعی: میوه‌های نیکو را از درخت طوبی برداشت کردی و از دست حورالعین آب زلالی به دست آوردی.
مراد خویش عیان سازم اندرین تشبیهکه خصم خیره نگوید مرا چنان و چنین
هوش مصنوعی: در این تشبیه، من نیت و هدف خود را به وضوح بیان میکنم تا دشمن نتواند به من نسبتهای نادرست بدهد یا مرا به طور بیپایهای قضاوت کند.
قطوف دانیه شد میوه محبت شهمی طهور بود باده پرستش دین
هوش مصنوعی: میوه محبت، که به ثمر نشسته، بهشتی و لذیذ است. نوشیدنی پاک و خالص مانند شراب، که به عبادت و تقدس دین اشاره می‌کند.
گرسنه ماند چشمی کزین نجوید کامچو زهر باشد کامی کزان نشد شیرین
هوش مصنوعی: چشمی که سیراب نمیشود و به دنبال زیبایی‌ها نمیگردد، همیشه گرسنه میماند. چرا که اگر به دنبال لذتهایی برویم که خوشایند نیستند، نتیجهای جز تلخی به همراه نخواهد داشت.