شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: این قطعه شعری از زبان شخصی است که با شیخ حسن صحبت می‌کند و به مشکلاتی که در زندگی‌اش به وجود آمده اشاره می‌کند. او از وضعیت خود در مستراح عبدعظیم می‌گوید که به دلیل اختلاط حلال و حرام، وضعیتش به هم ریخته است. او به این موضوع اشاره می‌کند که کارهایش در صلحیه به هم ریخته و به دلیل این اختلاط، روزگار خوبی ندارد. در نهایت، او به آینده‌ای اشاره می‌کند که از آن حرامزاده‌هایی به وجود خواهند آمد و به مشکلات جامعه خواهد افزود. این شعر نشان‌دهنده پیچیدگی‌های اخلاقی و اجتماعی است که انسان‌ها با آن روبه‌رو هستند.
گفت با جفت خویش شیخ حسنکای پری‌پیکر لطیف‌اندام
هوش مصنوعی: شیخ حسن به همراه همسرش گفت: ای موجود زیبا و خوشقواره، تو همچون پری هستی.
تا که در مستراح عبدعظیمبودم ابریق‌دار خاصه و عام
هوش مصنوعی: در زمانهایی که در مکانهای عمومی و چندان تمیز نبودم، حسرت و آرزو داشتم که بتوانم ظرف مناسبی برای شستن دستهایم داشته باشم.
اندر آن مرتع خصیب مراقوت یومیه پخته بود مدام
هوش مصنوعی: در آن مرتع سرسبز همواره خوراک روزانهام آماده بود.
چون معاون شدم به صلحیهاوفتاده است کارها ز نظام
هوش مصنوعی: وقتی که من به کمک و همراهی او پرداختم، اوضاع و کارها از نظم و ترتیب خارج شده است.
شد ملوث زیده کاری‌هاکاسهٔ روز ما چو دیزی شام
هوش مصنوعی: روزهای ما مانند دیزی پر از کثیفی و آلودگی شده است، به خاطر کارهایی که انجام میدهیم.
معده‌ام خام گشته چون طبعمبس که مخلوط گشته پخته و خام
هوش مصنوعی: معده‌ام به خاطر ترکیب شدن زیاد مواد غذایی، گویی که خام و ناپخته مانده است.
جفت شیرین‌شمایلش گفتاغم مخور ای گزیدهٔ ایام
هوش مصنوعی: شیرینرو، به تو می‌گوید که نگران نباش، ای کسی که در روزهای خوب زندگیات انتخاب شدهای.
که ز بس در مقام صلحیهبه هم آمیختی حلال و حرام
هوش مصنوعی: از آنجا که به خاطر تلاش برای ایجاد آشتی و توافق، بین حلال و حرام دچار اختلاط و تداخل شدی.
کودکان حرام‌لقمه بسیزاید از ما دو تن نمک‌به‌حرام
هوش مصنوعی: بسیاری از کودکان که در شرایط نامناسب به دنیا میآیند، نتیجهی رفتار نادرست ما دو نفر هستند و ما مسئولیت آنها را بر عهده داریم.
عنقریبا کزین سرا گرددجلوه‌گر صد هزار شیخ و امام
هوش مصنوعی: به زودی از این مکان، نمایان خواهد شد گروهی از صدها شیخ و امام.
همه صلحیه‌های عالم راپر کنیم از حرامزاده تمام
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به نوعی کنایه میزند که جامعه را پر از چیزهای ناپسند و نامناسب کنیم. او به وضوح نارضایتی خود را از وضعیت اخلاقی و اجتماعی ابراز می‌کند و به آثار منفی عواملی که در اطرافش وجود دارد، اشاره دارد.