شمارهٔ ۱۴۰ - اندرز به احمد شاه قاجار هنگام جلوس ۱۳۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از شها (پادشاه) می‌خواهد که در این مکان (ایوان) به تفکر بپردازد و از داستان انوشیروان و شادروان (خوشبختی و دادگری) یاد کند. او تأکید می‌کند که باید در اجرای عدالت کوشا باشد تا مردم از او به نیکی یاد کنند، همان‌طور که در گذشته از انوشیروان یاد می‌شود. در واقع، شاعر در تلاش است تا ارزش عدالت و خوبی را به پادشاه یادآور شود.
شها ز روی تفکر درآ در این ایوانبخوان حدیث انوشیروان و شادروان
هوش مصنوعی: ای زیبا، با اندیشه به این مکان بیا و داستان انوشیروان و شادروان را روایت کن.
چنان بکوش در آیین داد تا گویندبه روزگار تو خلق جهان ز پیر و جوان
هوش مصنوعی: به قدری در رعایت عدل و انصاف تلاش کن که مردمان زمان تو بگویند در دوران تو، همه انسانها، چه پیر و چه جوان، به خوبی و خوشی زندگی میکردند.
به دور احمد نوشیروان همی نازدچنان که احمد مرسل به دور نوشروان
هوش مصنوعی: به دور احمد، نوشیروان به خود میبالد، همان‌طور که احمد، فرستاده خدا، به دور نوشیروان میبالید.