شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصیت و مقام علمی امین الحق اشاره دارد. شاعر به او به عنوان یک راهنما و داعی در دین احترام می‌گذارد و او را شمس مذهب و حجة الاسلام می‌نامد. همچنین به تفاوت سن و تجربه بین خود و او اشاره می‌کند و او را مانند یک استاد در نظر می‌گیرد که حتی در میان دانش‌آموزان، مقام بالایی دارد. شاعر خود را کما بیش در مقام کودکانی می‌بیند که در حال یادگیری از علم و حکمت او هستند.
یا امین الحق کهف الخلق شمس المذهبانت فی دیباجة العلیا طراز المذهب
هوش مصنوعی: ای امانتدار حقیقت، پناهگاه مخلوقات و خورشید مذهب، تو در جواهرات فضیلت، نمونه و نماد مذهب هستی.
عش حساما ماضیا فی الدین سیفا قاضیافی الوری یا حجة الاسلام یا عبدالنبی
هوش مصنوعی: عشق مانند شمشیری است که در دین، قاطع و نیرومند عمل می‌کند و در میان مردم به عنوان حجت الاسلام و بنده پیامبر شناخته میشود.
ما همه طفل دبستانیم و تو شیخ طریقای که پیر عقل باشد در دبستانت صبی
هوش مصنوعی: ما همه در مرحله یادگیری و کودکانه هستیم و تو استاد و راهنمای ما هستی؛ ای کسی که عقل و پختگیات مثل یک معلم در کلاس درس است.