شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش مسیحایی اشاره دارد که با کلمات خود میتواند نام و اثر حکیمان گذشته را زنده کند. شاعر به او میگوید که دیگران درباره حرکت سیارات و دور فلک سخن میگویند، اما تو با نگاه خاص خود به این مسائل میخندی و آنها را درک میکنی.
ای مسیحای زمان ای که به اعجاز سخناثر و نام حکیمان سلف زنده کنی
هوش مصنوعی: ای منجی زمان، تو که با قدرت کلام خود میتوانی تأثیر بگذاری و یاد حکیمان گذشته را زنده کنی.
همه گویند زسیر زحل و دور فلکتو بدور فلک و سیر زحل خنده کنی
هوش مصنوعی: همه میگویند که تو در سفر به دور سیاره زحل و گردش در آسمان هستی، اما در واقع تو خود در حال خندیدن به این سفر و گردشها هستی.