شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از وضعیت خود به عنوان بنده‌ای بی‌خرد سخن می‌گوید که در جهان بزرگتری تحت سلطه خواجه‌ای قرار دارد. خواجه با وجود بی‌خیالی او را می‌خرد و با آگاهی از خوبی‌ها و بدی‌هایش، او را در اختیار دارد. شاعر اشاره می‌کند که او مانند نگینی در دست دیوان و موجودات شیطانی است و از این وضعیت خود نگران است.
بنده ام بنده ولی بیخردمخواجه با بیخردی می خردم
هوش مصنوعی: من غلام تو هستم، اما نادان. ای آقا، حتی با نادانی هم به تو وابستهام.
خواجه ام دید و پسندید و خریدواگهی داشت ز هر نیک و بدم
هوش مصنوعی: آقای من مرا دید و پسندید و خرید، او به خوبی و بدیهای من آگاه بود.
به سلیمان برسانید که منچون نگین در کف هر دیو و ددم
هوش مصنوعی: به سلیمان بگویید که من شبیه نگینی هستم در دستان هر دیو و موجودی که به دنبال قدرت و تسلط است.