شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک
هوش مصنوعی: این متن درباره قدرت و کمال بیان می‌گوید و بر ناتوانی زبان‌ها و قلم‌ها در وصف ویژگی‌های برجسته شخصیتی که مورد مدح قرار می‌گیرد تأکید می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کلام آن شخص همچون دیباچه‌ای از کمال است و بوسیدن پای او را بهترین زیارت می‌داند. همچنین به زیبایی و دلنشینی نظم او اشاره کرده و می‌گوید که هیچ‌کس نتوانسته در استعاره‌هایش نقصی پیدا کند. در نهایت، به دانش و مهارت او در فنون و هنرها، حتی نسبت به برترین افراد عرب، اشاره می‌کند.
ای در بیان مدح و صفات کمال توقاصر زبان و کلک فصیح‌العباره‌ها
هوش مصنوعی: ای زبان و قلمهای خوشبیان، در وصف و ستایش کمالات تو ناتوانند و قادر به بیان زیباییهای تو نیستند.
دیباچه کلامت سردفتر کمالبوسیدن رکابت خیرالزیاره‌ها
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی درباره ی زندگی و محبت صحبت می‌کند. در آن، از زیبایی یک آغاز سخن و اهمیت آن در دنیای معنوی و عشق به کسی یاد شده است. حرمت و ارزش بوسه بر پای محبوب به عنوان یکی از بهترین و باارزشترین فرازهای زیارت توصیف شده است. این بیان نشاندهنده اعتباری است که فرد به آن شخص خاص میدهد و در واقع نوعی از ارادت و احترام است.
برقینه مغنیه نظم دلکشتهرگز کسی ندیده خلل ز استعاره‌ها
هوش مصنوعی: صدای دلانگیز و زیبای خواننده، هرگز دچار نقص و کژی نشده و هیچ‌کس نتوانسته به آن ایرادی بگیرد.
داناتری بهر فن و هر کار و هر هنراز مردم عرب به رسوم و به داره‌ها
هوش مصنوعی: آنکه در هر زمینه و هنری از مردم عرب با آداب و رسوم آنها آگاهتر و داناتر است، بهخوبی می‌داند.