شمارهٔ ۲۳۱ - قطعه ناتمام بخط خودش
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جاذبه‌های معنوی و روحانی حق می‌پردازد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون مرغ شیدا و موسی، به عشق و شوق به حقیقت و وفا اشاره می‌کند. او از تازیانه حق و پیوند آن با طبع انسانی سخن می‌گوید و در نهایت، به جستجوی معنای زندگی و مقصود خود در نشانه‌های حق اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر تصویرگر longing و تلاش برای نزدیکی به حقیقت و آشیانه حق است.
ای سپرده طریق خانه حقمرغ شیدای آشیانه حق
هوش مصنوعی: ای کسی که در راه رسیدن به حق قدم برمیداری، همچون پرندهای هستی که در جستجوی آشیانهای برای خود در خانهی حق میباشد.
ای چو موسی شنیده اندر طوراز درخت وفا ترانه حق
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند موسی از درختی در طور کوه شنیدی نغمههای حق و درستی، نشان از وفای توست.
از پی گوشمال طبع حرونزده بر نفس تازیانه حق
هوش مصنوعی: در پی تنبیه کردن نفس، دلی سرسخت و نافرمان به خود شده است.
مرغ تسبیح خوان ناطقه اتمترنم در آشیانه حق
هوش مصنوعی: پرندهای که ذکر و تسبیح تو را میخواند، با آهنگی زیبا در آشیانه حقیقت جا دارد.
احمد شادزی که زی مقصدراه جستی تو از نشانه حق
هوش مصنوعی: احمد شادزی که به دنبال هدف خود بود، در مسیرش به نشانهای از حقیقت برخورد کرد.