شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به معشوق خود اشاره میکند و از درد و غم ناشی از دوری او سخن میگوید. او به یاد وعدههایی که برای وفاداری داده شده بود، حسرت میخورد و آنها را در دل خود نگه میدارد. به نوعی نشاندهندهی احساس ناامیدی و longing نسبت به عشق و محبت است.
ای آنکه بدرگاه غمت رو کردمخونها به دل رقیب بدگو کردم
هوش مصنوعی: ای کسی که برای تو به درگاه غم تو روی آوردم، خونهای خشم را به دل رقیب ریختم و بدگویی کردم.
بازوبندی که داده بودی ز وفاچون رقعه مهر حرز بازو کردم
هوش مصنوعی: آن بازوبند وفاداری که به من داده بودی، چون مهر و نشانی بر روی بازویم قرار دادم.