تناجی
ادیب الممالک فراهانی

شمارهٔ ۳۲

فرمود مرا نگار یاد از یک گلبنمود دلم امیدوار از یک گل
ایدوست مگر تو این مثل نشنیدیهرگز نشود فصل بهار از یک گل