شمارهٔ ۳۵ - یاس
هوش مصنوعی: در شعر، شاعر از احساس درد و ناامیدی ناشی از جدایی از محبوب صحبت میکند. او آرزوی امید و پرهیز از یأس را دارد و دستهای از گلهای یاس را به سمت محبوبش میفرستد تا نشاندهنده امید او باشد.
آرم همه شب ز جزع خونین الماسدارم بتو امید وز هجر تو هراس
هوش مصنوعی: تمام شب را به خاطر دلتنگی و اندوهی که دارم میگذرانم. از یک سو به تو امید دارم و از سوی دیگر از دوریات میترسم.
تا نگذاری امید من یاس شودسوی تو روانه کردم این دسته یاس
هوش مصنوعی: تا وقتی که ناامیدی را بر من حاکم نکنی، دستهای از گلهای یاس را به سمت تو فرستادهام.