شمارهٔ ۶۲ - عرق
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که گل به خاطر زیبایی او پژمرده شده است. شرم لبان معشوق باعث شده که شراب، عرق کند. او مقداری از این عرق را به‌عنوان نذری برای لب معشوقش آماده کرده و آن را در ظرفی مانند گوهر اخلاص قرار داده است.
ای گشته گل از رشک جمال تو ورقوز شرم لبت شراب کرده است عرق
هوش مصنوعی: ای گل، به خاطر زیبایی تو خجالت زده و پژمرده شدهای، و از شرم لبهای تو، عرقی مانند شراب برگردن دارد.
قدری عرق از بهر نثار لب توچون گوهر اخلاص نهادم به طبق
هوش مصنوعی: به مقداری از عرق خود به خاطر نثار کردن بر لب تو، همچون مروارید خلوص و صداقت را در طبق گذاشتم.