شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود که زیباییاش زبانزد است، پیامی میدهد. او میگوید که من از وضعیت روحی و احساسات تو آگاه هستم، در حالی که تو از حال من بیخبری. او همچنین اشاره میکند که به دلیل عمق احساسش، حالتی از غم و پژمردگی را تجربه میکند.
زین باده فرستادمت ای رشک پریمن باخبرم بسی که که تو بی خبری
هوش مصنوعی: من به تو از این شراب نوشیدنی گرانبها هدیه دادم، ای کسی که زیباییات حسرتِ پریان است. اما میدانم که تو از این موضوع هیچ اطلاعی نداری.
چون نرگس مست نیستم تا به خماربوئی و چو پژمرده شدم درگذری
هوش مصنوعی: من مثل نرگس مست نیستم که بخواهم تحت تأثیر بوی خوشی قرار بگیرم و وقتی پژمرده شوم، از کنارم بگذری.