شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به مرور گذر زمان و اثرات آن بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که چندین بار باید در این دنیا زندگی را تجربه کرد و با این تجربیات با روان و بدن خود کنار آمد. همچنین، وقتی که انسان به مقام شرف دست پیدا کند، باید آمادگی پذیرش مرگ و ذمہ‌داری‌های آن را داشته باشد. به عبارتی، زندگی و مرگ بخشی از سرنوشت انسان‌ها هستند و باید با آن‌ها مواجه شد.
چند کشی جور این سپهر کهن راچند بکاهی روان و خواهی تن را
هوش مصنوعی: چند بار باید بار این دنیا را به دوش بکشی و چقدر باید فشارها و مشکلات را تحمل کنی و در عین حال به دنبال آرامش و راحتی باشی؟
مرد چو رخت شرف ندوخت بر اندامباید پوشد بدوش خویش کفن را
هوش مصنوعی: وقتی انسان شخصیت و شرف خود را برتن کرد، باید به دوش خود آماده باشد تا در زمان نیاز، کفن را بر تن کند.