بخش ۱۴ - دلداری دادن محمد بانو را
هوش مصنوعی: در این متن، محمد به دوستانش می‌گوید که نیازی به ترس از دشمنان نیست زیرا او خود بارها امتحان شده و شناخته شده است. او به یاد می‌آورد که چگونه در سال گذشته برای دفاع از خود تلاش کرده و از خطرات نترسیده است. او همچنان با روحیه‌ای قوی به جنگ ادامه می‌دهد، اما به آن‌ها هشدار می‌دهد که نباید با دشمنان درگیر شوند تا به خاطر احکام شاهزاده و شرایط دشوار خود، به فکر فرار باشند. او اعتماد به نفس خود را نشان می‌دهد و می‌گوید که فرار از جنگ بهتر از مرگ است و در نهایت اشاره می‌کند که خداوند جهانی وسیع دارد که نمی‌توان در آن تنگنا قرار گرفت.
محمد بدو گفت مخروش هیچکه دشمن نیارد در اینجا بسیج
هوش مصنوعی: محمد به او گفت که نترس و نگو هیچ چیز، چون دشمنان در اینجا جمع نشدهاند.
من آنم که خود آزمودی مراشناسیده زین پیش بودی مرا
هوش مصنوعی: من کسی هستم که خودت مرا آزمایش کردهای و شناختهای، پیش از این هم مرا میشناختی.
بخاطر نداری مگر سال پارفکندم تن خود ز بام حصار
هوش مصنوعی: به خاطر نداری مگر اینکه سال گذشته من بدن خود را از بالای دیوار پایین انداختم.
فروشد بخون دیده روشنمبر تیره دشمن نترسد تنم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از شجاعت و عزم راسخ خود در برابر دشمن سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه چشمانش با خون و اندوه آغشته شده، اما همچنان آماده است تا با دشمن خود مقابله کند و از خطر نترسد. این بیان نشاندهنده اراده قوی و ایستادگی در برابر مشکلات است.
کنون باز آنم که دیدی مراپسندیده چون جان گزیدی مرا
هوش مصنوعی: حالا دوباره به حالت قبلی خود بازگشتهام، مانند گذشته که تو از من خوشات میآمد و مانند جانم برایم ارزش داشتی.
هنوزم خمار می دوش هستبمغز عدو خواب خرگوش هست
هوش مصنوعی: هنوز هم در حال حالی سرمست هستم و در دل دشمنان، بیخبری و خواب عمیق مانند خواب خرگوشان حاکم است.
مرا تیر دشمن به دل رسته باززخونم کسی دست ناشسته باز
هوش مصنوعی: دشمن همچنان به من آسیب میزند و من از زخمهای خود هنوز دست نکشیدهام.
ولیکن از آنجا که مردان راهز دشمن بدارند جانرا نگاه
هوش مصنوعی: اما از آنجا که مردان در راه درست از دشمنان خود مراقبت میکنند، جانشان را حفظ مینمایند.
گذشته از این حکم شهزاده نیزچو آید نشاید کسی را ستیز
هوش مصنوعی: وقتی که حکم شاهزاده صادر شود، هیچکس نباید به او مخالفت کند یا در برابرش اعتراض کند.
بیاید از اینجا برون برد رختکه ما را یک امروز شوریده بخت
هوش مصنوعی: بیا از این جا برویم و وسایلمان را جمع کنیم، زیرا امروز حال و روز خوبی نداریم.
گریزی چنین کمتر از جنگ نیستخدای جهان را جهان تنگ نیست
هوش مصنوعی: گریزی از جنگ به این کوچکتر از آن چیزی نیست که تصور میشود؛ در حقیقت، خداوندی که جهان را خلق کرده، برای آن تنگنا و محدودهای قائل نیست.