تناجی
ادیب الممالک فراهانی

شمارهٔ ۱۶ - قطعه

کیش زرتشت را سه پایه بودهر یکی را به چرخ سایه بود
کاخ هستی بود برین سه ستونماه و برجیس و مهر بر گردون
هر که رو کرد سوی دین بهیشد رکاب تنش ز درد تهی
گفت جستم براه دین پیشیاستوارم به نیک اندیشی
استوارم به نیک گفتاریاستوارم به نیک کرداری