شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و دلربایی محبوب اشاره دارد. شاعر به وصف بوی خوش گل و زیبایی‌های چهره محبوب می‌پردازد و می‌گوید که کسی که چهره زیبای تو را دیده باشد، دیگر بوی گل برایش معنا ندارد. او همچنین اشاره می‌کند که تنها در فضایی که محبوب حضور دارد، انسان می‌تواند از واقعیت‌ها و زیبایی‌های طبیعی مست شود. به طور کلی، شعر بر اهمیت وجود محبوب و تأثیر او بر احساسات و تجربیات انسانی تأکید دارد.
بوی گل می وزد ز خرگه توای خوشا روی ما و درگه تو
هوش مصنوعی: عطر گل از مقام تو به مشام میرسد، چه خوب است که ما را به دیدار تو دعوت کردهای.
هم به رخ لاله جوان داریهم به قد شاخ ارغوان داری
هوش مصنوعی: شما هم زیبایی و تازگی گل لاله را دارید و هم قامت زیبای شاخه ارغوان را.
نفست مشکبیز و عنبرزایسخنت دلربا و روح افزای
هوش مصنوعی: بوی نفس تو مانند مشک است و سخنانت چنان جذاب و روحافزا هستند که دل را میربایند.
گل نبوید کسی که روی تو دیدمی ننوشد که ساغر تو چشید
هوش مصنوعی: کسی که زیبایی تو را ببیند و به آن توجه نکند، مانند گلی است که عطرش نمیپیچد و کسی که از شراب تو بچشد، دلی نخواهد داشت که از این زیبایی پشتیبانی کند.
کسی از بوی گل شود مخمورکز گلستان انس باشد دور
هوش مصنوعی: کسی که از گل بوی خوش بگیرد و شاداب شود، باید دور از گلستان و شرایط محبتآمیز باشد.