شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی بهار و طبیعت اشاره دارد. شاعر بهار را مانند یک فصل پر امید و زندگی توصیف می‌کند و گیتی (دنیا) را همچون باغی می‌بیند که درختان در آن روزگار می‌گذرانند. در اینجا، بهار تنها زمانی است که زیبایی و طراوت به درختان لباس می‌بخشد.
تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درختبه جز بهار که پوشد بر این درختان رخت
هوش مصنوعی: تو مانند بهاری و جهان مانند باغی است که ما همچون درختان هستیم. جز بهار که لباس سبز و زیبایش را بر این درختان می‌پوشاند، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند این درختان را زنده و شاداب کند.