شمارهٔ ۱۳ - او راست
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی یک رابطه عاشقانه و تبادل بوسه‌ها بین دو نفر است. گوینده از تعداد بوسه‌هایی که محبوبش به او داده، شگفت‌زده است و بیان می‌کند که با این بوسه‌ها، حال و روزش تحت تأثیر قرار گرفته. او به محبوب می‌گوید که بوسه‌اش احساساتی گرانبها به او داده و از او می‌پرسد که چرا این تعداد بوسه را داده است. در نهایت، تأکید می‌شود که این بوسه‌ها باعث شده تا دو چشم گوینده پر از عشق و شگفتی شود. گویی عشق و ارتباط عمیق‌تری بین آن‌ها شکل گرفته است.
از بس شمار بوسه که دوش آن نگار کردبا روزگار کار من اندر شمار کرد
هوش مصنوعی: به خاطر تعداد بوسه‌هایی که آن معشوق دیشب به من داد، زمان نیز به حساب کار من رسید.
دیدم شمار و بوسه ندیدم همی به چشمبی می مرا از آنچه ندیدم خمار کرد
هوش مصنوعی: دیدم که زیبایی تو چشمنواز است اما نتوانستم تو را به بوسهای برسانم. همین دیدن تو باعث شد که حالت مستی و شوری در قلب من ایجاد شود.
گفتم که بوسه دادی لختی نگار منگفتا بدین گرفته نخواهم نگار کرد
هوش مصنوعی: گفتم که تو یک بوسه به من دادی، اما او پاسخ داد که دیگر نخواهم به کسی بوسه بدهم.
گفتا که لب چگونه برم پیش آنکه اوصد ره به بوسه هر دو لب من فگار کرد
هوش مصنوعی: گفت: چگونه میتوانم به او نزدیک شوم، در حالی که او با هزاران بوسه، هر دو لب مرا خسته و ویران کرده است؟
چندین حدیث گفته شد و آخر آن نگارتا بوسه ای بداد دو چشمم چهار کرد
هوش مصنوعی: چندین بار دربارهٔ او سخن گفتند و در نهایت، او به من یک بوسه داد که باعث شد چشمانم پر از شادی و شگفتی شود.