شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عمیق و مشغله‌های ذهنی خود سخن می‌گوید. او به زیبایی و جذابیت کسی که در دلش جای دارد اشاره می‌کند و عشق را به نوعی غم و خوشحالی توأمان توصیف می‌کند. تصاویر زیبایی از دلشکستگی، جنون و احساسی سردرگم از عشق و ناامیدی به تصویر کشیده شده است. او در جستجوی جواب سوالاتی درباره‌ی احساسات و معشوقش است، همچنین به مضامین مسائلی چون درد و شادی نیز اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به راز و رمز عشق و تاثیر آن بر زندگی‌اش می‌پردازد.
رخش امشب چراغ خانه کیست؟!نگاهم شهپر پروانه کیست؟!
هوش مصنوعی: امشب در این خانه چه کسی مانند چراغ میدرخشد؟! نگاهی که مانند بال پروانه به پرواز درآمده است، متعلق به کیست؟!
حدیث کوته زلفش دراز استشب ما روز از افسانه کیست؟!
هوش مصنوعی: قصه و حوادثی که در شب ما گذشت، به طولانی بودن داستانی که درباره موهای گرفتنش وجود دارد، اشاره دارد. در واقع این شب برای ما همچون روزی است که پر از افسانههای مختلف است.
زده اشکم ز شادی خیمه غمسواد چشم من کاشانه کیست؟!
هوش مصنوعی: از شدت شادی اشکهایم سرازیر شده و در دل غم، چشمانم بهمانند خانهای است. اینجا ساکن کیست؟
جنون خیزد درین راه از غبارمخرام شوخی مستانه کیست؟!
هوش مصنوعی: جنون از غبار سر راه من برمیخیزد، و به من نشان بده که این لحن بازیگوشانه و مستانه از کیست؟!
ندارد حاصلی جز ناامیدیندانم تخم دل از دانه کیست؟!
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و بیثمری اشاره دارد. شاعر از زندگی و تلاشهایش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که نمیداند چه کسی میتواند امید را در دلش به وجود آورد. به عبارت دیگر، او در جستجوی معنا و امید در دلش است، اما نمیتواند به نتیجهای برسد.
خماری دارم از درد سر غمغبارم از خط پیمانه کیست؟!
هوش مصنوعی: من از درد و غم بسیار در حال خماری هستم و در این وضعیت، نمیدانم چه کسی میتواند مرهمی برای غصههایم باشد.
زبان حرف گیسویش ندانمکه آخر ترجمانم شانه کیست؟!
هوش مصنوعی: من نمیدانم که چطور باید حرفهای گیسوی او را بفهمم، چرا که در این سرزمین، ترجمانم به دست شانهاش است.
سر زلفش فتد در پای هوشمندانم حلقه دیوانه کیست؟!
هوش مصنوعی: موهای او بر زمین قرار میگیرد و من نمیدانم آن حلقه دیوانه متعلق به کیست؟
غلام حلقه بر دوش دو گوشمحدیث دلکش جانانه کیست؟!
هوش مصنوعی: کسی که به من خدمت می‌کند، در گوشهایم از کسی که دل را شاد می‌کند و جان را پر از محبت میسازد، سخن می‌گوید.
خوشا از مصرع بیدل که طغرلسرشکم نسخه دیوانه کیست؟!
هوش مصنوعی: چه خوب است که احساسات عمیق و دردهای دل شاعر، مانند زخمهای عشق در دل طغرل، به گونهای نمایان است که نشان میدهد دیوانگی در عشق چه حالتی دارد.