شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. زلف معشوق چون عنبر خوشبوست و در گنجینه‌ی او، مار در کنار است. کیوان (زحل) به عنوان غلام هندوی معشوق معرفی می‌شود، حتی اگر در کاروان چرخ هفتم باشد. عمر بنده در زیر داغ‌های محبت او گذشته و زیبایی‌اش به قدری است که ماه در برابر خرمن زیبایی او همچون خورشید است. حقه‌های عقیق لبانش، به مثابه نگین خاتم حسن او می‌درخشد. گفتار او به اندازه‌ای شیرین است که می‌تواند زهر و انگبین را به هم مرتبط کند. سرو به دلیل حیا در برابر قامت او خم شده است و در نهایت، شاعر بیان می‌کند که غیر از یاد او، هیچ چیزی دیگر را در خاطر ندارد. مذاکرات حاکی از عمق عشق و دلتنگی شاعر نسبت به معشوق است.
هر کرا زلف عنبرین باشدمار در گنج او قرین باشد
هوش مصنوعی: هر کس که زلفی خوشبو و لطیف داشته باشد، زحمت و دردسر (مار) همیشه به دنبال او خواهد بود.
هست کیوان غلام هندویتگرچه در چرخ هفتمین باشد!
هوش مصنوعی: کیوان که در آسمان هفتم قرار دارد، به نوعی زیر سلطه و خدمت فرهنگ هندوی است.
توسن عمر بنده را ز ازلداغ‌های تو بر سرین باشد
هوش مصنوعی: عمر من از ابتدا تحت تأثیر دردها و رنجهای تو قرار داشته است.
ماه در پیش خرمن حسنتهمچو خورشید خوشه‌چین باشد
هوش مصنوعی: ماه در برابر خوشبینی و زیبایی تو مانند خورشیدی است که خوشههای گندم را درو می‌کند.
حقه‌های عقیق لعل لبتخاتم حسن را نگین باشد
هوش مصنوعی: زیبایی لبت مانند نگینی است که بر روی خاتم حسن قرار دارد و رنگ عقیق و لعل آن زیبا و دلنشین است.
انگبین را به نزد گفتارتنسبت زهر و انگبین باشد
هوش مصنوعی: دو نوع کلام وجود دارد: یکی شیرین و خوشعطر مثل انگبین و دیگری تلخ و مضر مثل زهر. یعنی سخنانی که به این دو نوع تقسیم میشوند.
سرو در پیش قد دلجویتاز حیا مایل زمین باشد
هوش مصنوعی: سرو در جلو و قامت زیبای تو به خاطر حیا و شرم، به سمت زمین خم شده است.
گفتمش مردم از غمت گفتاعشق ما را نتیجه این باشد!
هوش مصنوعی: به او گفتم مردم به خاطر غم تو چه میکنند، او در پاسخ گفت: عشق ما نتیجهاش همین درد و غم است!
جز خیالت به خاطر طغرلنیست چیزی که همنشین باشد!
هوش مصنوعی: غیر از خیال تو، هیچ چیزی نیست که در کنار طغرل باشد!