شمارهٔ ۱۲۵ - محیی‌الدین‌خان
هوش مصنوعی: این شعر درباره احوالات عاشقانه و درد فراق شاعر از معشوقش است. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق و ارادتش به او، به شدت احساساتی چون عشق و نارضایی از جدایی را بیان می‌کند. او به چهره و جمال معشوق اشاره کرده و تأثیر عمیق آنها بر روانش را بیان می‌کند. همچنین، ابراز می‌کند که در درد جدایی نمی‌داند که کدام ساعت از روز است و این سردرگمی به دلیل شدت احساساتش است. شاعر به دلبستگی عمیقش به معشوق و آرزوی پیوستگی با او پرداخته و بیان می‌کند که هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش به اندازه عشق او ارزشمند نیست. در نهایت، شاعر به تعهدش به عشق و وفاداری به معشوق، حتی اگر در شرایط سخت باشد، اشاره می‌کند.
ماه سیم‌اندام من هرچند عالی‌جاه شدپیکرم سیماب، کارم آه، رنگم کاه شد
هوش مصنوعی: ماه زیبای من هرچند به مقام بلندی دست یافته است، اما بدن من مانند جیوه شده و کار من به آه و تنم به رنگ کاه تبدیل شده است.
حسن او از عشق من بالید سر بالا کشیددستم از شاخ وصالش سر به سر کوتاه شد
هوش مصنوعی: زیبایی او به خاطر عشق من شکوفا شد و به اوج رسید، اما در این میان، وقتی به او نزدیک شدم، حس کردم که خودم از زیبایی عشق او کم شدم و کوچکتر شدم.
یاد آن رخسار گلگون می‌برد حالت ز منهرکجا طرف گلستانم نشیمنگاه شد
هوش مصنوعی: با یاد آن چهره زیبا و گلی، حال و احوالم دگرگون میشود، هر جا که به گلستان بروم، یاد او مرا همراهی می‌کند.
از کمال شدت درد و الم‌های فراقمی‌ندانم صبحدم یا چاشت یا بیگاه شد؟!
هوش مصنوعی: به خاطر شدت درد و عذاب ناشی از دوری، نمیدانم که صبح شده، ناهار نزدیک است یا شب پیش آمده است؟
لب‌شکر، دندان‌گهر، شیرین‌تکلمْ دلبراندیده‌ام اما نه یک همچون توام دلخواه شد!
هوش مصنوعی: در مجالس و محافل، زنان زیبا و دلربا، که لبهایی زیبا و دندانی سفید دارند و صحبتهای شیرین میکنند، دیدهام، اما هیچکس مانند تو نتوانسته است به دل من بنشیند و محبوب من شود!
دامن وصلش چه امکان است چون آید به کفمن جلیس اهل فقرم او انیس شاه شد؟!
هوش مصنوعی: امکان برقراری ارتباط با او چگونه ممکن است، در حالی که وقتی دستم به او میرسد، من تنها همنشین افراد نیازمند و فقیر هستم و او مانند یک دوست برای پادشاه شده است؟
یاد چشم نیم‌مستش می‌رباید هوش منهر سیه‌چشمی که منظورم گه و ناگاه شد
هوش مصنوعی: یاد چشمان نیمه مست او هوش و حواسم را از من می‌برد، هر سیه‌چشمی که گهگاه توجه من را به خود جلب می‌کند.
نه دماغ شکوه از معشوق دارم نه ز غیربس که در روز الستم این بلا همراه شد
هوش مصنوعی: نه از معشوقم گلهای دارم و نه از دیگران، چون در روز حساب این مشکل با من همراه شد.
خواسته منظومه‌ای انشا (کنم) از بهر دوستدل پی نام دلارامش موشح‌خواه شد
هوش مصنوعی: خواستهام که برای دوست عزیزم شعری بسازم، تا به یاد محبوب آرامش ببخشد و از عشق او بگوید.
از سر هر بیت من حرفی به هم آورد نیستهر که دانست این عمل از اسم او آگاه شد
هوش مصنوعی: هر یک از بیتهای من با یک کلمه یا مفهوم به هم مرتبط نیستند. هر کس که متوجه این موضوع شود، از نام من نیز باخبر میشود.
نیستم از ناسپاسان طریق عاشقینام او طغرای ابیاتم بحمدالله شد!
هوش مصنوعی: من از افرادی که قدردان نیستند نیستم، بلکه راه عاشقی را پیمودهام و نام او در اشعارم همچون یک نشانه خاص ثبت شده است؛ سپاس خداوند!