شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جاذبهی معشوق میپردازد و نشاندهندهی شدت احساسات شاعر است. شاعر در این متن میگوید که اگر ابروی معشوقش به کسی آسیب برساند، او به مقام بلندی دست مییابد و حتی جانش را میدهد. او برای لعل زیبای معشوقش تشنهاست و آرزو دارد که از آن بادهای بنوشد که زندگیبخش باشد. در ادامه به بیعدالتیهایی که در جامعه وجود دارد اشاره میکند و میگوید کسی که بیگناهی را نعمت میدهد، در واقع نه به دیانت توجه دارد و نه انصاف. معشوق از حس زیبایی و محبت با او بیتوجهی میکند اما با دیگران به نیکی رفتار میکند. شاعر به ناپایداری دوستیها اشاره میکند و از دوری معشوقش مینالد و آرزو میکند که دستکم به او توجه شود. در نهایت، تلخیهایی از رنجش و ناکامی را در روابط خود به تصویر میکشد.
زیر تیغ ابرویش صد مثل من گر سر دهدبهر کشتن معجز لعلش حیات از سر دهد
هوش مصنوعی: زیر تیغ ابرویش، اگر هزاران مثل من سر بدهند، برای کشتن او، معجزهی لبش زندگی را دوباره به من خواهد بخشید.
خواهم از لعلش به صد زاری اگر آب حیاتدر گلوی تشنهام آب از دم خنجر دهد
هوش مصنوعی: من از زیبایی او با دل تنگی و زاری میخواهم، اگر که آب حیات در گلویم نباشد، او را از نیش خنجرش بخواهم.
در خرابات مغان پیمانه گر قسمت کندغیر را رطل گران بخشد مرا ساغر دهد
هوش مصنوعی: در میخانه اگر میهمانان را پذیرایی کنند، غیر از من به کسی خدمت نرسانند و فقط من از آن مهمانی بهرهمند شوم و جام پرنوشیدنی به من بدهند.
بیگنه بنواخت ما را نه مسلمانی است اینکاینچنین دشنام بیجا کس نه با کافر دهد!
هوش مصنوعی: بیگناهی بر ما مورد لطف قرار گرفت، نه اینکه این رفتار از روی مسلمانی باشد، زیرا هیچکس اینگونه به بیگناهان دشنام نمیدهد، حتی کافران نیز چنین نمیکنند!
نکهت روی گلش با ما نمیدارد روالیک چون با دیگران از گلشن دل بر دهد!
هوش مصنوعی: عطر و زیبایی چهرهاش را با ما نمینقد و به اشتراک نمیگذارد، اما وقتی که دیگران را ملاقات میکند و از دلش یاد میکند، انگار که در باغ گلها است.
غیر ما را همچو ناصح حرفها گوید به خیردر سوال من ولی پاسخ ز شور و شر دهد!
هوش مصنوعی: غیر از ما افراد دیگری هستند که در مورد خیر و نیکی صحبت میکنند و در پاسخ به سوالاتم، حرفهایی از سر شوق و شلوغی میزنند.
دفتر جرم رقیبان محو سازد صد هزاربیسبب از قهر با طغرل دو صد دفتر دهد!
هوش مصنوعی: با قدرت و قهری که دارد، میتواند بیدلیل صدها خطای دشمنان را فراموش کند و به جای آن، دو صد دفتر دیگری به گناهان آنان اضافه کند.