شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و درد جدایی اشاره می‌کند و از زیبایی معشوق با تلمیحاتی استفاده می‌کند. او از درد و رنجی که ناشی از محبت و غم معشوق است سخن می‌گوید و به زخم‌های عاطفی‌اش اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به ضرورت تلاش در عشق و مراقبت از آن تأکید می‌کند، و هشدار می‌دهد که در مسیر عشق هرگز غفلت نکنند. او به عشق به عنوان وادی‌ای پر از سختی و چالش اشاره می‌کند و از تجربیات تلخ خود در این راه می‌نویسد. در پایان، از سرکشی و احساساتی که در دلش وجود دارد می‌گوید و به نیاز به بیداری و تغییر احوال دعوت می‌کند.
ای عارض گلگون تو از باده گهرریزشمشیر جفای تو بود بر سر من تیز
هوش مصنوعی: شما با چهره زیبای خود، به مانند شمشیر زهرآلودی هستید که از بدی و ستم شما به من جراحت میزند.
ابروی تو خم گشته است از بار تغافلاز باده ناز است قدح چشم تو لبریز
هوش مصنوعی: ابروی تو به خاطر بیتفاوتیات کمی خم شده و چشمهای تو مثل یک جام پر از شراب ناز است.
در پیش غمت توسن عمرم بود اکنونماننده خنگی که کشد زحمت مهمیز
هوش مصنوعی: عمرم در برابر غم تو مانند اسبی است که به زور چکش به جلو میرانند، اما اکنون مثل خرگوشی شدهام که به سختی در حال حرکت است.
هر روز نه سینه دهقان محبتگردیده ز شوق تو چو غربال شرربیز!
هوش مصنوعی: هر روز دل کشاورز از محبت تو پر میشود و مانند یک غربال که شعلههای آتش را عبور می‌دهد، شوق تو را در خود دارد!
ای دل اگرت آرزوی عیش دوام استنوعی کن و بر دامن آن زلف بیاویز!
هوش مصنوعی: ای دل، اگر میخواهی لذت و خوشی همیشگی را تجربه کنی، باید نوعی رفتار و منش داشته باشی و خود را به زیباییها و مهر کسی بسپاری.
وقت است که آسان ندهی دامنش از کفامروز که یک شمس دگر نیست به تبریز!
هوش مصنوعی: زمانی است که نباید اجازه دهی به سادگی از دستت برود؛ امروزی که دیگر مانند امروز که خورشید دیگری در تبریز طلوع نخواهد کرد!
زنهار ادب پیشه نما بین که چه‌ها دیداز نامه پیغمبر ما خسرو پرویز؟!
هوش مصنوعی: احتیاط کن و آداب را رعایت کن، چرا که خسرو پرویز چه دلاوریها و دستاوردهایی را از نامه پیامبر ما مشاهده کرده است!
غفلت نشود بدرقه راه امیدتتا چند چو مخمل تو ازین خواب گران خیز!
هوش مصنوعی: مواظب باش که از امید و آرزویت غافل نشوی، چرا که همچون مخمل، تو باید از این خواب سنگین بپا خیزی و به راهت ادامه دهی!
این وادی عشق است پر از شیب و فراز استعاشق نه‌ای البته ازین بادیه بگریز
هوش مصنوعی: این مسیر عشق پر از دشواریها و تغییرات است. اگر عاشق نیستی، بهتر است از این راه دوری کنی.
شد دافع سودای تو تا چین جبینشصفرات فزون است تو از سرکه مپرهیز!
هوش مصنوعی: آرزو و فکر تو باعث شده است تا چروکهای پیشانی او بیشتر شود، پس از سرکه بترس و دوری نکن!
طغرل شدم آشفته این مصرع بیدلای خاک به خون خفته غبار دگر انگیز!
هوش مصنوعی: من همچون طغرل، پر از آشفتگی شدهام، ای خاکی که در خون خفتهای، دوباره غبار بر انگیز!