شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: این کتاب درباره‌ی عشق و احوالات عاشقانه است. شاعر در آن از فهمی که از عشق به دست آورده، می‌گوید. او به توصیف زیبایی محبوبش می‌پردازد و تأثیر شدید عشق را بر خود بیان می‌کند. شاعر احساس خجلت و شگفتی از جلوه‌های معشوقش دارد و به توصیف زلف و لب او می‌پردازد. در ادامه، او به این نکته اشاره می‌کند که عشق تنها به جنون او انجامیده و از تکرار روایات دیگران درباره‌ی زیبایی محبوبش خواب عمیق تری پیدا کرده است. در نهایت، شاعر به عشقش به معشوقش به عنوان یک حقیقت عمیق اشاره می‌کند و آن را بالاتر از هر چیز دیگر می‌داند.
کتاب عشق می‌خوانم کنون فهم سبق کردمبه استاد خرد بی‌جا ازین مبحث نطق کردم
هوش مصنوعی: من اکنون در حال خواندن کتاب عشق هستم و از این مطالعه، درسی درباره‌ی دانایی گرفتم. اما در این موضوع بیجهت صحبت کردهام.
همی‌کردم به کلک فکر تحریر جمال اوبه وصف نوبت رخسار او گل در طبق کردم
هوش مصنوعی: به فکر زیبایی او بودم و سعی داشتم تا زیبایی چهرهاش را با قلم و کلمات توصیف کنم، مانند اینکه گل را در ظرفی قرار میدهم.
ازآن روزی که بنمودم به جنت نسبت کویشز خجلت آب گشتم خویش را غرق عرق کردم
هوش مصنوعی: از آن روزی که به باغ عشق او اشاره کردم، از شرم به حدی عرق کردم که گویی خودم را در آب غرق کردهام.
نمودم من قضای سنت پیشین خود دیگربه زیر شام زلفش روی او فهم شفق کردم
هوش مصنوعی: من نشان دادم که سرنوشت از پیش تعیین شدهام دیگر زیر سایه موهایش عیان شد و چهرهاش را در هنگام صبح گلابی فهمیدم.
کمر چون خامه بربستم به توصیف سراپایشقلم در شهد مضمون لبش افتاد شق کردم
هوش مصنوعی: کمر او را مانند قلمی که به دست گرفتهام به تصویر کشیدم، و وقتی درباره زیباییهای او نوشتم، قلمم در شیرینی کلامش غرق شد و از شوق نمیتوانستم تحمل کنم.
بسی خلق جهان بنوشته شرح نسخه حسنشمن اندر مصحف رویش ز برگ گل ورق کردم
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم درباره زیباییهای او نوشتهاند، اما من خودم از روی چهرهاش همچون ورقی از گل، توصیف کردهام.
مپرس از رأیت منصوری این داروگیر منهمین بس شاهدم در عشق او دعوای حق کردم
هوش مصنوعی: از نظرت نپرس که آیا من در عشق منصوری موفق بودهام یا نه. برای من همین کافی است که در عشق او به هر دلیلی هم که شده، به دنبال حق و حقیقت رفتهام.
ز درس عشق او با من نشد غیر از جنون حاصلچو مجنون خویش را رسوای عالم زین سبق کردم
هوش مصنوعی: از محبت و عشق او، چیزی جز دیوانگی نصیبم نشد. مثل مجنون، خود را در برابر دنیا رسوا کردم، زیرا از این تجربه عشق، به چنین حالتی دچار شدهام.
چه خوش گفته‌ست طغرل حضرت بحر سخن بیدلبه ساغر آب رویی داشتم سد رمق کردم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی کلام طغرل اشاره می‌کند و می‌گوید که سخنان بیدل به قدری دلنشین و جذاب است که در میان آنها، تصویری از یک چهره زیبا برایش مجسم میشود. او در این تصویر، احساس می‌کند که تمام نیروی خود را برای دیدن این زیبایی صرف کرده است.