شمارهٔ ۲۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و جذبه‌اش به محبوب صحبت می‌کند. او این حس را با تصاویری زیبا و استعاره‌های عمیق توصیف می‌کند. شاعر خودش را همچون پرنده‌ای بدون پر که به سوی محبوب پرواز می‌کند، می‌بیند. او می‌گوید که هر بار که محبوب به سویش می‌آید، او با افتادگی و احترام به او نگاه می‌کند. او در غیاب محبوب حس دلتنگی و تنهایی می‌کند و تلاش می‌کند تا احساساتش را از طریق نمادها و اشاره‌های خاص بیان کند. در کل، شعر بیانگر عشق عمیق و تلاش شاعر برای نزدیک شدن به معشوقش است، حتی اگر در عالم خواب یا خیال باشد.
به مضراب دگر قانون عشقت ساز می‌کردمنوای پرده «عشاقت » از «شهناز» می‌کردم!
هوش مصنوعی: با نواختن ساز دیگری، آهنگ عشق تو را میساختم و موسیقی «عشق تو» را از نغمه «شهناز» میزدیدم!
چو مرغ بی پر و بالم من از افتادگی لیکنبه سویت بی‌توقف چون نگه پرواز می‌کردم!
هوش مصنوعی: من مانند پرنده‌ای هستم که بدون پر و بال افتادهام، اما با این حال، بیوقفه به سوی تو نگاه میکنم و آرزوی پرواز دارم!
به محض لطف سوی کلبه من می‌خرامیدیبه راهت پرده‌های دیده پای‌انداز می‌کردم
هوش مصنوعی: به محض اینکه به طرف کلبهام میآمدی، با خوشحالی و احترام برای تو در مسیرت، پرده‌های چشمانم را کنار میزدم.
اگر می‌بود در هجر تو همچون کوه تمکینمصدایی می‌شنیدم از تو گر آواز می‌کردم!
هوش مصنوعی: اگر در دوری تو مانند کوه استوار و مقاوم باشم، صدایی از تو می‌شنیدم اگر تو آواز میخواندی!
تغافل مانع اسرار لطفش بود و من هر دمبه رمزی گوشه آن چشم را غماز می‌کردم
هوش مصنوعی: بیتوجهی باعث شده بود که نتوانم به خوبی از رحمتهای او بهرهمند شوم و من در هر لحظه به طور غیرمستقیم به نشانههایی از آن نگاه می‌کردم.
ازآن روزی که دیدم در فن احیا لب لعلشمسیحا می‌شدم من ترک این اعجاز می‌کردم!
هوش مصنوعی: از آن روزی که لبهای زیبا و شیرین او را دیدم، مانند مسیحی که به زندگی برمیگردد شادم می‌شدم. تصمیم گرفتم دیگر به این اعجاز و جادو وابسته نباشم!
همی‌رفتم به طور عشق او از بهر دیدارشچو موسی در تجلی‌گاه شوقش راز می‌کردم
هوش مصنوعی: من به عشق او به راه میرفتم و برای دیدن او همچون موسی در مکانهای پرنور و زیبا راز و نیاز می‌کردم.
اگر در خواب می‌دیدم به ناگه طلعت لیلیهزار انجام مجنون را به یک آغاز می‌کردم!
هوش مصنوعی: اگر در خواب می‌دیدم که ناگهان چهره لیلی را میبینم، تمام داستان مجنون را با یک شروع، به پایان میرساندم!
به بزم وصل زانگشتم شمیم عطر می‌آمداگر بند قبایش را به ناگه باز می‌کردم
هوش مصنوعی: در جایی که به وصال محبوب رسیدم، بویی از عطر نوشیدنی به مشام میرسید، اگر ناگهان بند لباسش را باز می‌کردم.
نمودند از سر کوی تو با من روضه جنتنمی‌بودی تو در جنت ولیکن ناز می‌کردم
هوش مصنوعی: وقتی که به من از عشق تو گفتند، گویی به بهشت رفتهام، اما تو در بهشت هم بودی و فقط به من ناز میکردی.
خوشا از مصرع سلطان اورنگ سخن طغرلتو می‌رفتی و من شور قیامت ساز می‌کردم!
هوش مصنوعی: خوش به حال تو که در مقام سلطنت قرار داشتی و به زیبایی و لطافت حرف میزدی، در حالی که من در شور و هیجان مثل روز قیامت به سر میبردم!