شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و درونی شاعر می‌پردازد. شاعر خود را مانند گلی در باغی غرق در خون توصیف می‌کند که هیچ‌کس از راز درونش خبر ندارد. او از پریشانی و ناپایداری خود سخن می‌گوید و خود را به لیلی و مجنون و نیز به فیلسوفانی چون افلاطون تشبیه می‌کند. شاعر از دیگران می‌خواهد که از او نپرسند، زیرا رازهای عمیق‌تری در دلش نهفته است. او خود را خلاق معانی می‌داند و معتقد است که فهمش از معماها و مسائل پیچیده برای دیگران دشوار است. در انتها، شاعر به تقدیر و ناتوانی انسان در برابر سرنوشت اشاره می‌کند و از بی‌اعتنایی به ارزش‌های واقعی علم و فضل در جامعه انتقاد می‌کند.
چو گل زین باغ یک دل غرق خونمکس آگه نیست از راز درونم!
هوش مصنوعی: مانند گلی در این باغ، دل من پر از خون است و کسی از رازهای درون من خبر ندارد!
پریشانم شبیه زلف لیلیمثال بخت مجنون واژگونم!
هوش مصنوعی: در دل شب پریشان و آشفتهام، همچون زلفهای لیلی، شبیه کسی هستم که بختش شکسسته و در وضعیت نامناسبی قرار دارد.
مپرسید از من و افسانه منخراب آن دو چشم پرفسونم!
هوش مصنوعی: از من دربارهی داستان و دلمشغولیام نپرس، زیرا آن دو چشمان جذاب و افسونگر مرا نابود کردهاند.
منم امروز حسان معانیبه فن خویش ز افلاطون فزونم!
هوش مصنوعی: من امروز در هنر خود به اندازه حسان معانی دانش دارم و حتی از افلاطون هم بیشتر!
معمای مرا هر کس نفهمدکه من این بیشه را شیر حرونم!
هوش مصنوعی: هر کسی که نتواند راز من را درک کند، باید بداند که من مانند شیر در این جنگل هستم.
نمایم حل مشکل‌های باریککلید قفل فکر ذوفنونم
هوش مصنوعی: من توانایی حل معماها و مشکلات پیچیده را دارم و میتوانم به قفلها و رازهای فکری دست یابم.
ندانی مطلبم حالم ندانیاگر دانی همی دانی که چونم!
هوش مصنوعی: تو از حال من بیخبری، حتی اگر هم خبری داشته باشی، باز نمیتوانی بفهمی که وضعیت من چطور است.
مرا خوانند خلاق‌المعانینبودم قبل ازین اما کنونم!
هوش مصنوعی: میگویند من خالق معانی هستم، در حالی که قبل از این چنین نبودم، اما حالا اینگونه شدهام!
نروید همچو من رمز آشناییدرین کشور به عهد صد قرونم!
هوش مصنوعی: در این سرزمین، راز آشنایی را مانند من نپرورید که سالها و قرنها در دل آن نهفته است!
نشان من حریف تیر کس نیستمحک را کی عیار آزمونم؟!
هوش مصنوعی: من نشانی از کسی ندارم که با تیرش با من رقابت کند، حالا چگونه باید قدرت و مهارت خود را آزمایش کنم؟
اگر با فضل گشتی رتبه حاصلدر آغوش قمر بودی سکونم
هوش مصنوعی: اگر به علم و دانش دست یابی، مقام و مرتبهات بالا میرود و در کنار زیبایی و روشنایی، آرامش و سکون را تجربه میکنی.
ولیکن چرخ باشد سفله‌پروراسیر قید این گردون دونم!
هوش مصنوعی: اما چرخ روزگار، افراد ناچیز را در چنگال خود نگه میدارد و این دنیای پست را میشناسم!
قماش فضل را نبود خریدارازین سودا به سر ریزد جنونم!
هوش مصنوعی: فایده بزرگی که ارزش خریدن داشته باشد، وجود ندارد و از این وضعیت، دیوانه میشوم!
مرا کلک قضا بنوشت طغرلسواد صفحه‌های کاف و نونم
هوش مصنوعی: سرنوشت من به گونهای رقم خورده که زندگیام شبیه به نوشتهای است که بر روی صفحات کاف و نون حک شده است.