شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر به کسی می‌گوید که اگر به سوی او بیاید، حال زار و بدش را مشاهده می‌کند. او از دل رئوف و مهربان طرف مقابل درخواست می‌کند که به او لطف کند و با زلف و گیسویش او را اسیر کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که ابروی معشوقش به او آسیب می‌زند و مژگانش او را به مرگ می‌کشاند.
اگر به سوی من آیی ای مهز حال زارم شوی تو آگه
هوش مصنوعی: اگر به سمت من بیایی، ای ماه، از حال بد و زار من باخبر خواهی شد.
به رحم آید دل تو ناگهنمایی با من تو لطف و احسان
هوش مصنوعی: دل تو ناگهان به رحم میآید و به من مهربانی و لطف نشان میدهی.
به دام زلف و به تار گیسواسیر کردی تو جان و دل را
هوش مصنوعی: تو جان و دل مرا با زلف و گیسوی خود به بند کشیدهای.
به تیغ ابرو نمودی قتل وکشیدی یکسر به تیغ مژگان
هوش مصنوعی: تو با ابروهای خود بیهیچ تردیدی جانها را میگیری و با مژگان نازکات، همه را تسخیر میکنی.