شمارهٔ ۴۲ - در طور خواجه
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت بردن از زندگی و نوشیدن شراب است. شاعر با اشاره به زیبایی ساقی و تأثیر نوشیدنی بر روح و جسم، می‌خواهد بگوید که زهد و پرهیزکاری در مقابل لذت‌های زندگی بی‌معنی هستند. جوانی، عشق و شادی لحظه‌های زندگی ارزشمندند و در این شرایط، دیوانگی و مستی به عنوان راهی برای فرار از آشفتگی‌های دنیا مطرح می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که باید از زندگی لذت برد و به جای نگرانی درباره سرنوشت، در میکده بمانیم و بی‌خیال باشیم، چرا که در نهایت، همه چیز به فنا می‌رود.
شگفت چون گل رخسار ساقی از می ناببنای زهد من از سیل باده گشت خراب
هوش مصنوعی: رنگ و روی زیبای ساقی مانند گل است و نوشیدن شراب ناب باعث شده تا بنیاد زهد و پارسایی من به کلی ویران شود.
مرا که نقد دل و دین برفت در سر میز نام و ننگ درین کهنه دیر خود چه حساب
هوش مصنوعی: من که عشق و ایمانم را از دست دادهام، در این دیر قدیمی که پر از نام و ننگ است، چه حسابی باقی مانده؟
بنوش باده و دیوانه باش در عالمکه بهر عالم دیوانگی است بزم شراب
هوش مصنوعی: باده بنوش و در این جهان مجنون و سرمست باش، زیرا که جشن و شادمانی برای همه موجودات به نوعی جنون و سرمستی است.
جوانی است و خمار و بهار و آتش عشقبیار می که جنون را تمام شد اسباب
هوش مصنوعی: در جوانی، حالتی شاداب و سرشار از عشق و زیبایی وجود دارد. میگوید که حالا وقت جشن و سرور و شعلهور شدن عشق است، زیرا دیگر حالتی از جنون و دیوانگی در او وجود ندارد.
چو امن خواهی ازین کارگاه پر آشوبمیا ز میکده بیرون و باش مست خراب
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از این محیط پرهیاهو و بیثبات در امان باشی، بهتر است از میکده بیرون نروی و در مستی و سرخوشی باقی بمانی.
اگر خراب بود خانه جهان چه عجبکه دید خانه که آباد ماند بر سر آب!
هوش مصنوعی: اگر دنیا در حال بینظمی و ویرانی باشد، تعجبی ندارد که خانههایی که در کنار آب بنا شدهاند، در برابر این شرایط مقاوم بمانند.
بباید آخرش اندر سر قدح رفتنهوای باده به سر هر که را بود ز احباب
هوش مصنوعی: در نهایت، همواره باید به نوشیدن مشروبات توجه کرد و هر کسی که از دوستان است، باید به آن میل داشتن یا شوق تکیه کند.
اگر فنا شدنت میل هست چون فانیبرویت آنچه رسد از سپهر روی متاب
هوش مصنوعی: اگر تمایل به فنا و از بین رفتن داری، به سوی آن برو و به هیچ وجه به آنچه که از آسمان بر تو نازل می‌شود، پشت نکن.