شمارهٔ ۸۱ - ایضا له
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ اندیشه‌های عمیق و فلسفی در مورد زندگی، درد و خوشی‌های آن است. شاعر به تامل در موضوعاتی چون سرنوشت، غفلت انسان‌ها و مسألهٔ وجود می‌پردازد. او از بی‌معنایی کارهای دنیاست و اینکه آیا زندگی تنها گدایی و طلبیدن است، سخن می‌گوید. او به سؤالاتی می‌پردازد از جمله: در این دنیا که پر از تفرقه است، چه فایده‌ای به وجود دارد؟ و اینکه میخانه و باده چه معنایی دارند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که تنها رضایت از خواست خداوند در زندگی ارزشمند است.
ما را به جز گدایی میخانه کار چیست؟کاری که قسمت ازلست اختیار چیست؟
هوش مصنوعی: ما هیچ کار دیگری جز گدایی و begging در میخانه نداریم. کاری که برای ما مقدر شده، به اختیار ما نیست.
چون بیوفاست غمکده دهر می بیاربودن درین سرای دمی هوشیار چیست؟
هوش مصنوعی: هرگاه دنیا بیوفا و پر از غم باشد، در این خانه (دنیا) چه فایده‌ای دارد که لحظهای هوشیار و آگاه باشیم؟
آغاز کار دهر که دانست کان چه بودتا کس کند قیاس که انجام کار چیست؟
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی کسی نمیداند که آغاز و سرآغاز زندگی چه بوده، چگونه میتواند پایان و نتیجه آن را پیشبینی کند یا مورد ارزیابی قرار دهد؟ در واقع، پیام این است که برای درک کامل یک موضوع، باید از ابتدا تا انتها را بشناسیم.
در روزگار چون نرسد غیر تفرقهبودن اسیر تفرقه روزگار چیست؟
هوش مصنوعی: در زمانی که جز تفرقه چیزی وجود ندارد، اسیر تفرقه شدن چه معنایی دارد؟
نشکفت چون ز گلشن دوران گل مرادبر گوی بلبل این همه افغان زار چیست؟
هوش مصنوعی: چرا در گلشن زندگی، گل مورد نظر شکوفا نشد؟ چرا بلبل باید این همه ناله و فریاد کند؟
گفتی که باده از کف یارست مغتنماول بگو که باده چه چیزست و یار چیست؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که شراب از دست محبوب ارزشمنده است، اما اول بفرما که این شراب چیست و محبوب چه کسی است؟
فانی منال از غم و بین کار اهل فقرغیر از رضا به خواسته کردگار چیست؟
هوش مصنوعی: از غم و اندوهی که دارند، چه چیزی جز رضایت به خواستههای خداوند از دست افرادی که در فقر به سر میبرند، میتوان انتظار داشت؟