شمارهٔ ۱۰۵ - تتبع مخدوم
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج جدایی و حسرت خاطرات محبوب سخن می‌گوید. او به سرنوشت ناامیدانه خود اشاره می‌کند و از توفان احساساتی که در دل دارد می‌گوید. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که نباید از شادی و رضایت دل فاصله گرفت و اگرچه ممکن است در راه تقوا و عبادت سختی‌هایی پیش آید، اما همیشه می‌توان به امید و محبت و رفاقت در زندگی جاری ماند. او در نهایت از اهمیت اراده و عشق به محبوب حقیقی یاد می‌کند و بر ضرورت پیوستن به این حلقه از محبت تأکید می‌ورزد.
من درد زهر هجران درمی‌کشم به یادتتو صاف عیش در کش کاب حیات بادت
هوش مصنوعی: من به خاطر جدایی از تو دلم پر از درد است، اما وقتی به یاد تو میافتم، لذت زندگی را تجربه میکنم.
ما از خمار مردیم در کنج نامرادیساغر تهی مبادت از باده مرادت
هوش مصنوعی: ما از مستی و غم در گوشهای از ناامیدی جان باختهایم، از اینکه با جام خالی خود را تنها ببینیم، مبادا از نوشیدنی آرزوهایت دور بمانی.
ای کز ریا غمت بود وز باده شاد گشتیغمگین مباد یا رب هرگز درون شادت
هوش مصنوعی: ای کسی که از ریا در غم هستی و با نوشیدن باده شاد میشوی، کاش هرگز درونت غمگین نشود، خدایا!
گر خانقاه تقوی در بسته شد چه باک استدیر فنا کشادست زو باز شد کشادت
هوش مصنوعی: اگر درب خانقاه و محل عبادت و تقوا بسته شود، نگران نباشید، زیرا دیر و مکان پرستشی که به مرور زمان از بین میرود، دوباره برای شما باز میشود.
از خرقه می آلود غم نیست در خراباتگر در طریق رندی پاکست اعتقادت
هوش مصنوعی: در دنیای خراباتی، اگر اعتقادت به رندی خالص و درست باشد، از قید و بندهایی مانند غم و اندوه دور خواهی بود و توجهی به لباس و ظواهر نخواهی داشت.
در هر چه قسمت تست راه رضا نپوییدر حیرتم که آیا با کیست این عبادت
هوش مصنوعی: در هر چیزی که بر تو مقدر شده است، رضایت و میانهروی را پیش بگیر. حیرت دارد برایم که این عبادتی که انجام میدهم، با چه کسی مرتبط است.
فانی اراده ات را خواهی اراده دوستباید که سر درآری در حلقه ارادت
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که ارادهات پایدار باشد، باید ارادهی دوست را بپذیری و به عشق او درآیی.