شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت زندگی و لذت بردن از لحظات می‌پردازد. شاعر می‌گوید تا زمانی که زنده‌ای، باده (نماد شادی و لذت) بنوش، چرا که پس از مرگ، فراموشی و خاک به سراغ انسان می‌آید. همچنین، اشاره می‌کند که کسانی که به فنا و زوال باور دارند، درد و سختی‌های عشق را بهتر می‌توانند تحمّل کنند. در نتیجه، زندگی را باید با شادی و عشق تجربه کرد.
باده خور تا زنده ای کز بعد مردن روزگارخانه نسیان به مهجوران خاکی می‌کشد
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب را تا زمانی که زنده‌ای فراموش نکن، زیرا پس از مرگ، زمان جایگاه فراموشی و دوری از دنیا را به انسانها میدهد.
فانی آنکس را فنا باشد مسلم کو به دهردرد و داغ عشقبازی را به پاکی می‌کشد
هوش مصنوعی: کسی که در عشق و احساسات درد و رنج می‌کشد، به سادگی از این دنیا میرود و فنا میشود.