شمارهٔ ۱۳۷ - تتبع خواجه
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف رندان و حال و هوای آن‌ها در هنگام سفر به کوی مغان می‌پردازد. رندان که به میگساری علاقه‌مندند، دین و ایمان خود را برای لذت از نوشیدنی کنار می‌گذارند. آن‌ها با سرخوشی و شادی به جشن و شادی می‌پردازند و در جستجوی لذت از زندگی هستند. این ابیات به نوعی نقد جامعه و بیان آرزوهای آزاداندیشانه و شور و نشاط رندان در برابر محدودیت‌ها و قواعد اجتماعی است.
رندان که عزم سیر به کوی مغان کننددین بهر می و چو مغبچه جوید چنان کنند
هوش مصنوعی: آدمهای خوشگذران که قصد دارند به محلهی شاهدان بروند، برای لذت بردن از شراب و خوشی، همچون دختری عاشق و شیدا در جستجوی معشوق، رفتار میکنند.
ایمان چو باختند به زنار زلف اوآنگه سبک نشاط به رطل گران کنند
هوش مصنوعی: وقتی ایمان را به زلف او میبازند، آنگاه شادی و نشاط به قیمت سنگینی به دست میآید.
سرخوش چو بهر عیش کله گوشه بشکنندنقل طرب ز انجم هفت آسمان کنند
هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی مانند کسی است که در گوشهای با شوق و ذوق جشن بگیرد و با آهنگ دلنواز، از زیباییهای آسمان و ستارهها لذت ببرد.
می از سفال دیر چو مستانه در کشندخورشید زرنگار سپهرش کمان کنند
هوش مصنوعی: درختان جوان، به شوق و با شوقی مستانه، از جام سفالی خود شراب مینوشند، در حالی که خورشید با رنگ طلاییاش، آسمان را مانند کمان میکشند.