شمارهٔ ۲۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او باعث رنج و آشفتگی دینی‌اش شده است. او از زاهدان می‌خواهد که از او منع نکنند، زیرا زیبایی خداوند را در چهره معشوق می‌بیند. شاعر به وحدت و دوری از تقسیمات می‌اندیشد و از بی‌وفایی ستارگان شکایت می‌کند. او خود را گدای میخانه می‌داند و این را عیب نمی‌گذارد، چرا که حتی شاهان نیز در آنجا مانند گدا هستند. همچنین، او به بی‌اعتباری ظاهر در ایمان اشاره کرده و به دنیای فانی و فنا و همچنین جام عشق حافظ اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از همه زیبایی‌ها و زیبایی‌های دنیایی یاد کرده و آنها را در روش حافظ و جام عشقش می‌بیند.
باز در دیر بتی عشوه‌نما می‌بینمکاهل دین را ز وی آشوب و بلا می‌بینم
هوش مصنوعی: باز در معبدی، بتی که ناز و خواب را به نمایش گذاشته است می‌بینم. شخصی که نسبت به دین بیتوجه است، از او به اضطراب و مشکلات دچار میشود.
زاهدا منع مکن چون نگرم در رخ اوعیبِ این چیست که در صُنع خدا می‌بینم
هوش مصنوعی: ای راهنما، مانع نشو از این که من به چهره او نگاه کنم؛ چه عیبی دارد که در آفرینش خداوند می‌بینم؟
من و مایی نبود در رَهِ وحدت هُش دارکه من این ما و من از عین خطا می‌بینم
هوش مصنوعی: در مسیر اتحاد، ما و من وجود ندارند. مواظب باش که من و این جمع، فقط از نظر خطا دید میشوند.
بی‌وفایی مگر این مه ز تو دارد تعلیمکه فلک دشمن ارباب وفا می‌بینم
هوش مصنوعی: این مه مگر از تو بی‌وفایی را یاد گرفته است که در آسمان، دشمنان دوستان وفادار را می‌بینم.
گر گدای در میخانه شدم عیب مکنکه بر آن در همه شاهان چو گدا می‌بینم
هوش مصنوعی: اگر من در میخانه به گدایی مشغول شدم، قضاوت نکنید؛ زیرا در آن محل شاهد هستم که همه شاهان نیز مانند گدایان در برابر در ایستادهاند.
کافرا کز پی ایمان ریایی مخلصمنزلی خوب‌تر از دیر فنا می‌بینم
هوش مصنوعی: کافران که برای نشان دادن ایمان خود به تقلب و فریب متوسل میشوند، جایی بهتر و ماندگارتر از مکانهای فانی را می‌بینم.
فانیا جام فنا چون بکشم حافظ‌وارکه همه در روش حافظ و جامی بینم
هوش مصنوعی: وقتی که بخواهم نوشیدنی فنا را به طور عمیق و جدی بنوشم، مانند حافظ که در این حال به سر میبرد، می‌بینم که همه چیز در سایهٔ روش و طرز تفکر او و جامش قرار دارد.